حکم ۵ سال زندان برای مؤسس سامورایی والت؛ این اتفاق چه معنایی برای حریم خصوصی بیت‌کوین دارد؟

دادستان‌های آمریکا کیون رودریگز، یکی از مؤسس‌های سامورایی والت (Samourai Wallet) رو به اتهام پولشویی به ۵ سال زندان محکوم کردن. این یکی از سنگین‌ترین ضربه‌هایی بود که تا حالا به ابزارهای حریم خصوصی در دنیای کریپتو وارد شده. قیمت بیت‌کوین واکنش خاصی به این خبر نشون نداد و توی محدوده حمایتی خودش باقی موند؛ انگار تریدرها ترجیح دادن به جای واکنش هیجانی، موقع صرف شام کریسمس به این فکر کنن که این حکم چه تاثیری روی برنامه‌های متمرکز بر حریم خصوصی می‌ذاره. این پرونده درست زمانی پیش اومده که رگولاتورهای آمریکا فشارشون رو روی کریپتو زیاد کردن و بحث‌های داغی سرِ میزان دخالت دولت در حریم خصوصی مالیِ دیجیتال در جریانه.

سامورایی والت چی بود و چرا وزارت دادگستری دنبالش افتاد؟

سامورایی والت یه کیف‌پول بیت‌کوین بود که تمرکزش روی مخفی موندن هویت کاربرها بود. این والت رو مثل یه پاکت‌نامه خاص تصور کنید که سعی می‌کنه فرستنده و مقصد نامه رو قایم کنه، هرچند که مامور پست (همون شبکه بیت‌کوین) هنوز نامه رو به مقصد می‌رسونه. اونا ابزارهایی مثل Whirlpool و Ricochet داشتن که ردِ کوین‌ها رو جوری به هم می‌ریخت که ردیابی تراکنش‌ها روی بلاک‌چین خیلی سخت می‌شد.

وزارت دادگستری آمریکا (DOJ) می‌گه سامورایی والت به مخفی کردن بیش از ۲ میلیارد دلار بیت‌کوین کمک کرده که ۱۰۰ میلیون دلارش مربوط به بازارهای سیاه و فعالیت‌های غیرقانونی بوده. دادستان‌ها مدعی هستن که حدود ۲۵۰ میلیون دلار هم مربوط به هک‌ها و کلاهبرداری‌ها بوده و مؤسس‌های این والت عملاً برنامه‌شون رو به عنوان یه ابزار عالی برای مجرم‌ها تبلیغ می‌کردن. در مقابل، وکلای مدافع می‌گفتن سامورایی یه والت «غیرامانی» (Non-custodial) بوده؛ یعنی نرم‌افزاری که هیچ‌وقت پول شما رو پیش خودش نگه نمی‌داشته و به همین خاطر نباید به عنوان یه سرویس انتقال پول بدون مجوز شناخته بشه.

رودریگز و شریکش ویلیام هیل سال ۲۰۲۴ بازداشت شدن و جولای ۲۰۲۵ اتهامات رو قبول کردن. در نهایت قاضی در ۶ نوامبر ۲۰۲۵ حکم ۵ سال زندان رو برای رودریگز صادر کرد. این پرونده در کنار ماجرای تورنادو کش (Tornado Cash) یه سیگنال واضح به بازار می‌ده: مقامات آمریکا بعضی از ابزارهای حریم خصوصی رو دقیقاً مثل سرویس‌های پولشویی کلاسیک می‌بینن. برای کاربرهای معمولی، این خبر مرز بین «ابزار حریم خصوصی» و «انتقال‌دهنده غیرقانونی پول» رو خیلی کمرنگ می‌کنه.

این حکم چه پیامی برای قوانین و حریم خصوصی کریپتو داره؟

این ماجرا فقط درباره یه والت خاص نیست؛ بلکه بخشی از یه حرکت بزرگ قانونیه که روی کل ابزارهای حریم خصوصی، میکسرهای بیت‌کوین و لایه‌های حریم خصوصی دیفای اثر می‌ذاره. طرفدارهای حریم خصوصی می‌گن این یه جور «جنگ علیه حریم خصوصی» هست، اما رگولاتورها مدعی هستن که هدفشون فقط مبارزه با پولشوییه، نه کاربرهای عادی.

این قضیه رو مثل برنامه‌های پیام‌رسان در نظر بگیرید. بعضی برنامه‌ها رمزگذاری دوطرفه دارن تا هیچ‌کس نتونه پیام شما رو بخونه. حالا فرض کنید دادگاه بگه چون شما این سیستم رمزگذاری رو ساختید، مسئول تمام جرم‌هایی هستید که بقیه با این برنامه نقشه می‌کشن. این دقیقاً همون دعوایی هست که الان داره سرِ کدنویسی برای بیت‌کوین راه می‌افته. سوال بزرگ اینجاست: از کجا به بعد، نوشتنِ کد برای حفظ حریم خصوصی تبدیل می‌شه به اداره کردن یه سرویس مالی غیرمجاز؟

برای سرمایه‌گذارها، این همون «ریسک قانون‌گذاری» هست که همیشه حرفش رو می‌شنویم. وقتی آژانس‌های آمریکایی دایره نفوذ قوانین انتقال پول رو بیشتر می‌کنن، می‌تونن سراغ مؤسس‌ها، پروتکل‌ها و حتی ابزارهای دیفای بیشتری برن. پروژه‌هایی که خیلی روی ویژگی‌های حریم خصوصی تکیه دارن، حالا برای لیست شدن در صرافی‌ها یا جذب سرمایه توی آمریکا با چالش‌های جدی روبرو هستن. از اون طرف، صرافی‌ها و شرکت‌های تحلیلی که با قوانین کاملاً هماهنگ هستن، سود می‌برن چون دقیقاً همون ابزارهایی رو می‌فروشن که رگولاتورها دنبالش هستن: احراز هویت قوی و ابزارهای ردیابی بلاک‌چین.

واکنش کاربرهای معمولی بیت‌کوین به پرونده سامورایی چی باید باشه؟

اول از همه، لازم نیست به خاطر این خبر از ترس بیت‌کوین‌هاتون رو بفروشید. خودِ بیت‌کوین غیرقانونی نیست و رگولاتورها هنوز تمرکزشون روی سرویس‌دهنده‌ها و مؤسس‌هاست، نه هولدرهای تکی. اما اگه از ابزارهای پیشرفته حریم خصوصی استفاده می‌کنید، باید رادار ریسک‌تون رو قوی‌تر کنید.

به عنوان یه قانون کلی، با بعضی ابزارهای حریم خصوصی، مخصوصاً میکسرها، مثل کازینوهای غیرقانونی برخورد کنید؛ یعنی ریسک بالایی دارن. اصلاً پولی که برای اجاره‌خونه‌ست یا پولی که نمی‌تونید منشأ اون رو به بانک یا اداره مالیات توضیح بدید، با این ابزارها جابه‌جا نکنید. اگه از والت‌های حریم خصوصی استفاده می‌کنید، سراغ ابزارهای شناخته‌شده برید و از هر چیزی که بویِ «آموزش پولشویی» می‌ده دوری کنید.

این پرونده ممکنه باعث بشه قوانین جدیدی توی کریپتو بیاد که دقیق‌تر تعریف کنه چی «انتقال‌دهنده پول» هست و چی نیست. هرچی فشار رگولاتورها توی دادگاه‌ها بیشتر بشه، کاربرها و توسعه‌دهنده‌ها هم بیشتر به قانون‌گذارها فشار می‌آرن تا قوانین شفافی بذارن تا تکلیف همه روشن بشه. انتظار داشته باشید با بالغ‌تر شدنِ دنیای کریپتو، دعواهایی مثل پرونده سامورایی و تورنادو کش باز هم تکرار بشه. برنده کسیه که باخبر بمونه، از صرافی‌های معتبر استفاده کنه و به ابزارهای خیلی تهاجمیِ حریم خصوصی، به چشم یه آزمایش پرریسک نگاه کنه، نه یه جایگزین برای بانکداری روزمره.

لینک منبع